ในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าเราอาจเป็นที่2ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่3ที่4
และหากเราเป็นที่10 ในใจเค้าก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า..
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่าชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้
ก็จงชอบต่อไปเถอะการรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ" ต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่าความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป..
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้ อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน แต่จงยิ้มให้กับตัวเองที่อย่างน้อย
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไปแต่ก็ยังได้พบ
ยิ้มให้เค้าที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป
ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ยังทำให้เราได้รู้จักกัน
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่งคุณได้เจอ
คนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง คนที่ทำให้คุณหัวเราะ
และร้องไห้ได้มากมาย คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่นให้กลายเป็นวันที่สดใส

เท่านี้มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะ
อยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
นั่นแหละคือความสุขของการได้รักอย่างจริงใจ